Over Gapard 

Wat Gapard uniek maakt

Gapard is meer dan alleen een huis met een zwembad, het is de ziel van Mink & Otto die terug te vinden is in ieder hoekje , boom of grasspriet.De boerderij en voormalige stallen zijn met karakter en zorgvuldig zonder poespas verbouwd tot een fijne plek waar plaats is voor 24 gasten. Boven op de bescheiden berg kijk je uit over het slapende dorpje Issac.

 

De Gapard beleving

Als gasten er prijs op stellen kunnen wij een aantal zorgen wegnemen, vaak zijn het altijd dezelfde binnen de familie die het eten verzorgen en activiteiten regelen en daar misschien een keer geen zin in hebben. Daarom zijn wij er. We willen dat onze gasten een gevoel van warmte, gezelligheid en rust ervaren wanneer ze aankomen en verblijven op Gapard. Een plek waar mooie herinneringen gemaakt worden.

Ons verhaal

Bijna 20 jaar geleden reden we de berg op naar Gapard, we waren uitgenodigd voor een borrel voor we weer huiswaarts zouden gaan na een gezinsvakantie in de Dordogne, een week na de borrel reden we met pijn in ons hart de oprit en berg af, tranen van verdriet van afscheid, tranen van geluk dat zoiets kon bestaan, nog voor aankomst thuis kregen we een boodschap via de mail van Otto & Mink dat ze er op rekende dat we in de herfstvakantie terug kwamen “eventuele discussie daarover voeren we op Gapard” bel als jullie voorbij Parijs zijn dan weten we hoe laat we de tafel moeten dekken, sindsdien hebben we geen jaar of seizoen overgeslagen de kinderen zijn er bijna opgegroeid en wij zijn er groot geworden, tranen bij vertrek zijn gebleven iedere keer weer opnieuw en de vanzelfsprekendheid van de schoonheid is er na bijna 20 jaar nog geen moment geweest. Nog altijd horen we het grind kraken als er stokbrood gesneden wordt of een pan op het vuur gaat, Otto kwam altijd even kijken of het goed ging “ extra bordje stond al klaar “  Mink zien we nog door de tuin lopen met schaartje op zoek naar het bloemetje van de dag, starend naar de bomen en vogels en alles wat ze zo krankzinnig mooi vond . 

"Je hoeft niet hetzelfde bloed te hebben om familie te zijn”

Otto ter Haar